Η σήψη της μόδας στην σημερινή κοινωνία

Η σήψη της μόδας στην σημερινή κοινωνία

Είναι προφανές πως στις μέρες μας, ο ευτελισμός της μόδας αποτελεί πολλές φορές αντικείμενο συζήτησης και ταυτόχρονα προβληματισμού των ατόμων. Τα τελευταία χρόνια έχει παρατηρηθεί στην χώρα μας και όχι μόνο μια υιοθέτηση μη υγιεινών στάσεων στην μόδα, πράγμα το οποίο έχει λάβει μεγάλες διαστάσεις.

Βυζαντινές Προσωπικότητες: Λέων Γ” ο Ίσαυρος

του Μάριου Νοβακόπουλου*

Ο Λέων γεννήθηκε στη Γερμανίκεια της Συρίας το 685, λαμβάνοντας το όνομα Κόνων. Λίγο μετά τη γέννηση του, η οικογένειά του μετοίκησε στη Θράκη. Εκεί, μεγαλώνοντας, μπήκε στην υπηρεσία του Ιουστινιανού του Β’ και ανελίχθηκε στη στρατιωτική  ιεραρχία.

Το 717 ήταν πλέον στρατηγός του θέματος των Ανατολικών. Η αυτοκρατορία είχε πέσει σε αναρχία από την κακοδιοίκηση και τις εισβολές και έτσι αποφάσισε να το εκμεταλλευτεί επαναστατώντας. Χωρίς αντίσταση κατέλαβε την Κωνσταντινούπολη, καθαίρεσε τον Θεοδόσιο Γ’ (τον οποίο δια της βίας είχαν ενθρονίσει οι άλλοι στρατηγοί) και ανέλαβε τα ηνία της αυτοκρατορίας την πιο κρίσιμη στιγμή. Λίγους μήνες μετά, η Κωνσταντινούπολη βρέθηκε πολιορκημένη από τους Άραβες, που για δεύτερη φορά θα προσπαθούσαν να την αλώσουν. Καλά προετοιμασμένη για πολιορκία, η Πόλη άντεξε. Οι μουσουλμανικές δυνάμεις, τσακισμένες από την πυρπόληση του στόλου τους, το βαρύ χειμώνα και τις αποστασίες, διαλύθηκαν τελικά το 718 από τους Βουλγάρους που οι Ρωμαίοι είχαν καλέσει σε βοήθεια. Τις επόμενες δεκαετίες ο πόλεμος συνεχίστηκε, με αποκορύφωμα τη σαρωτική νίκη των ανατολικορωμαϊκών στρατευμάτων υπό τον Λέοντα και τον υιό του Κωνσταντίνο στον Ακροηνό της Φρυγίας το 740.

Ελευθερία και Όριο

Ἡ ἐλευθερία εἶναι ἡ θεμελιώδης δυνατότητα ποὺ παραχώρησε ὁ Θεὸς στοὺς ἀνθρώπους. Ἂς θυμηθοῦμε τὰ πρῶτα λόγια Του μέσα στὸν Παράδεισο: Ἔχετε τὴ δυνατότητα νὰ τραφεῖτε ἀπὸ ὅλα τὰ δένδρα τοῦ κήπου. Γιὰ νὰ συμπληρώσει τὴν ἴδια στιγμὴ: Ἀπὸ ἕνα, συγκεκριμένο, ὅμως δένδρο σᾶς καλῶ νὰ μὴν τραφεῖτε. Ὁ Θεὸς εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς θέτει ἐνώπιον τῆς ἀνθρώπινης συμπεριφορᾶς ἕναὅριο. Ἐκ πρώτης ὄψεως θὰ μποροῦσε κανεὶς νὰ πεῖ ὅτι αὐτὸ τὸ ὅριο π ε ρ ι ο ρ ί ζ ε ι  τὴν ἐλευθερία. Συμβαίνει, ὅμως, πράγματι ἔτσι; Ἂς ἀνα-κρίνουμε:

Θὰ ἀντιληφθοῦμε προφανῶς σὲ τί συντελεῖ τοῦτο τὸ ὅριο ἄν, πρὸς στιγμήν, ἀναλογισθοῦμε τί θὰ συνέβαινε ἐὰν αὐτὸ δ ὲ ν  ὑπῆρχε. Ἄν, δηλαδή, ὁ Θεὸς ὅριζε ὅτι ὅλες οἱ ἀποφάσεις ἔχουν τὸ ἴδιο ἀντίκρυσμα, ὁπότε ἡ ἐλευθερία μας δὲν θὰ συναντήσει ποτὲ κανένα δίλημμα στὴν ἐκδήλωσή της. Μὰ τότε, ἡ ἀνθρώπινη πράξη δ ὲ ν   θ ὰ   μ π ο ρ ο ῦ σ ε   ν ὰ   π ε ρ ι κ λ ε ί σ ε ι   κ α ὶ   κ α ν έ ν α   ν ό η μ α.  Ἐάν, εἴτε τὸ Α εἴτε τὸ -Α (μεῖον Ἄλφα) ἔχουν τὴν ἴδια βαρύτητα, τότε ἡ ὕπαρξη δὲν ἔχει κανένα Σκοπό − μὰ τότε καὶ καμμιὰ σημασία. Ἁπλῶς ὑ π ά ρ χ ε ι   γ ι ὰ   ν ὰ   ὑ π ά ρ χ ε ι.  Κάτι ἀκόμα χαρακτηριστικώτερο: Μὴ ἔχοντας νόημα ἡ ζωή, δὲν θὰ ἀπέμενε κανένα νόημα καὶ γιὰ τὴν ἴδια τὴν ἐλευθερία... Μποροῦμε λέω νὰ ὑποψιαστοῦμε ὅτι ἂν καμμία ἐπιλογὴ δὲν διακρινόταν ἀπὸ τὶς ἄλλες ὡς πρὸς τὴν ὑπόστασή της, τὴν Ἐλευθερία δὲν θὰ τὴν εἴχαμε ἐπ' οὐδενὶ ὑπ' ὄψη μας − δὲν θὰ τὴν εἴχαμε ἐπινοήσει οὔτε, κἄν, σὰ λέξη!

Κορνήλιος Κοντρεάνου, η μεγάλη μορφή του Ρουμανικού εθνικισμού

Ο Κορνήλιος Ζέλεα Κοντρεάνου, [Ρουμανικά Corneliu Zelea Codreanu], Ρουμάνος εθνικιστής, ιδρυτής της οργάνωσης «Λεγεώνα του Αρχαγγέλου Μιχαήλ», [«Leginnea Arhanghelului Mihail»], που από το όνομα της πολιτοφυλακής της έγινε γνωστή ως «Σιδηρά Φρουρά», γεννήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 1899 στη μικρή πόλη Χούσι στην επαρχία της Μολδαβίας στη Ρουμανία και δολοφονήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 1938, με στραγγαλισμό και στη συνέχεια με βολή στο πίσω μέρος του κεφαλιού του. Η σορός του διαλύθηκε σε οξύ και τοποθετήθηκε κάτω από επτά τόνους μπετόν. Στις 13 Ιουνίου 1924 παντρεύτηκε Έλενα Ιλινόιου, φορώντας παραδοσιακές στολές και στο γάμο τους, που κινηματογραφήθηκε για προπαγανδιστικούς σκοπούς, συμμετείχαν περισσότερα από εκατό χιλιάδες άτομα ^[1].

 

Μια πιο ψύχραιμη αποτίμηση της Μεαιωνικής Εποχής

Όταν οι, κατά κανόνα, ηλίθιοι δημοσιογράφοι και πολιτικοί, θέλουν να στηλιτεύσουν κάποιο  συμβάν που το θεωρούν ''μη προοδευτικό'', σαν παπαγάλοι λένε την φράση: «Ούτε να είμαστε στον μεσαίωνα», «αυτές είναι μεσαιωνικές καταστάσεις» κλπ.  Γενικότερα έχει επικρατήσει μέσα στην κοινωνία, μία εντελώς αρνητική άποψη για την Μεσαιωνική περίοδο, και αυτό φυσικά δεν είναι καθόλου τυχαίο. Η μεγαλύτερη δε παραπληροφόρηση και διαστροφή της ιστορικής πραγματικότητας γίνεται σε θέματα εργασιακών σχέσεων, όπου κυριαρχεί η άποψη ότι ο μέσος άνθρωπος στο μεσαίωνα ήταν χειρότερα από δούλος και εργαζόταν αδιάκοπα και προς όφελος τρίτων. Τέτοιου είδους παρανοήσεις αν και έχουν αποδειχθεί ψευδείς κατ΄επανάληψη συνεχίζουν να αναμασόνται καθότι συμφέρουν το καθεστώς της μοντερνικότητας και του οικονομισμού που ο καπιταλισμός/φιλελευθερισμός και ο μαρξισμός δεν είναι παρά οι δύο διαφορετικές του όψεις. Eπι αυτού του τελευταίου όμως θα επιστρέψουμε με ιδιαίτερο άρθρο.

Ο πολιτισμός των ομοιωμάτων (δικαιωμάτων)

    

Το 2001 στη Γερμανία, όπως αναφέρει ο καθηγητής Μ. Σαντέλ, ο Α. Μέιβες, ένας σαραντάχρονος τεχνικός υπολογιστών, σκοτώνει, τεμαχίζει, μαγειρεύει και τρώει ένα σαραντατριάχρονο προγραμματιστή, τον Γ. Μπράντες, ο οποίος οικειοθελώς    προσφέρθηκε γι’ αυτό το γεύμα, απαντώντας σε αγγελία που ο Μέιβες είχε ανεβάσει στο διαδίκτυο. Η υπερασπιστική γραμμή του Μέιβες στο δικαστήριο ήταν ότι στις δυτικές δημοκρατίες τα ατομικά δικαιώματα είναι ιερά, ο κάθε ενήλικας έχει το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση του σώματός του, ο ίδιος ο Μπράντες προσφέρθηκε να φαγωθεί και αυτό είναι αναφαίρετο δικαίωμά του. Το δικαστήριο καταδίκασε πρωτόδικα τον  Μέιβες σε οκτώμισι  χρόνια, αλλά οι δικαστές θεωρώντας επιεική την ποινή του άσκησαν έφεση και τον καταδίκασαν σε ισόβια. Έκριναν με βάση την ηθική, το αναπαλλοτρίωτο της ανθρώπινης φύσης  και όχι με γνώμονα τα σαθρά θεμέλια  της ρητορικής περί ελευθερίας της επιλογής και των ατομικών δικαιωμάτων.

Μουσική ενάντια στο σύγχρονο κόσμο: Αφιέρωμα στον Αρτέμη Νεοραψωδό

Η πάλη ενάντια στη σημερινή λαίλαπα της απαξίωσης και ισοπέδωσης των πάντων, του μηδενισμού και του υλιστικού σκοταδισμού, γίνεται με πολλούς τρόπους.  Γίνεται με την πέννα και το πληκτρολόγιο, στο διαδίκτυο, το περιοδικό και την εφημερίδα, γίνεται με τη δράση στην κοινωνία, στο δρόμο, τη διαδήλωση, την παρέα, γίνεται με την ενημέρωση και τη μαχητική υπεράσπιση των ιδεών, το διάλογο και τη συζήτηση.  Γίνεται όμως, και με την τέχνη.  Η τέχνη πάντα ήταν ένα από τα πιο ισχυρά μέσα διάδοσης ιδεών, αισθητικών, ηθικών, πολιτικών.  Η μορφή της, η θεματολογία της, το ύφος της, τα πρότυπα που προβάλει και εναγκαλίζεται, μπορούν να αποδειχθούν πολύ ισχυρότερα από τον λόγο.  Όπως για κάθε κοινωνική και ιδεολογική τάση, έτσι για την πάλη της έλλογης παράδοσης η τέχνη, η μουσική, ο κινηματογράφος, η ζωγραφική μπορούν να γίνουν εργαλεία αφύπνισης, λαμπάδες που πυρπολούν τις ψυχές.

Στη νέα αυτή στήλη του ιστολογίου Res Publica, ο συμβαλλόμενος Μάριος Νοβακόπουλος ψάχνει, ακούει και αναλύει μουσική που ανυψώνει το πνεύμα, περνά αξίες και ιδανικά, δίνει ελπίδα και αγωνιστική διάθεση.  Από την επόμενη Τετάρτη και κάθε Τετάρτη, θα παρουσιάζεται ένα τραγούδι, μαζί με το YouTube video του, τους στίχους και ανάλυση.

Ο πρώτος κύκλος αφιερωμάτων της στήλης θα ξεκινήσει με έναν Έλληνα καλλιτέχνη.  Ο λόγος για έναν από τους πρωτεργάτες του ελληνικού hip hop με σταδιοδρομία άνω των 20 ετών, τον Αρτέμη Φανουργιάκη ή (επί το καλλιτεχνικότερο) Νεοραψωδό. 

Το αριστερό ψέμα "οι συντηρητικοί είναι στη λάθος πλευρά της ιστορίας"

«Η υπέρτατη τέχνη του πολέμου είναι να υποτάξεις τον εχθρό, χωρίς να δώσεις μάχη» - Sun Tzu, Η Τέχνη του Πολέμου.

Του Ben Johnson (The Right’s Writer) / ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ

Ανάμεσα στα τεχνάσματα που χρησιμοποιούνται από τουςπολιτιστικούς μαρξιστές για να αποθαρρύνουν, να αποκαρδιώσουν και να αποτρέψουν  την πληθώρα των πολιτισμικά λογικών Αμερικανών που αντιτίθενται στον "γάμο" ατόμων του ιδίου φύλου, είναι να επιμένουν ότι η μάχη έχει ήδη χαθεί. Η τακτική αυτή προσπαθεί να περάσει το μήνυμα ότι οι υποστηρικτές του «παραδοσιακού» γάμου βρίσκονται στη «λάθος πλευρά της ιστορίας».

Με μια τουλάχιστον 5.000 χρόνων ιστορία δυτικού πολιτισμού με φυσιολογικό πρότυπο το μονογαμικό ετεροφυλόφιλο γάμο, και το ηλικίας μόλις 10 χρόνων αμερικανικό πείραμα επαναπροσδιορισμού του γάμου, σίγουρα φαίνεται σαν να είμαι στη σωστή πλευρά της ιστορίας – της μακράς ιστορίας ... εκείνης που επικυρώθηκε από κάθε κοινωνία που παρήγαγε την ευημερία του ανθρώπου.

Αλλά ειλικρινά, δεν φοβάμαι να είμαι στην «λάθος πλευρά της ιστορίας». Έχω βρεθεί εκεί και πριν.

Πέρασα το πρώτο μέρος της ζωής μου με το να ακούω ότι η παγκόσμια νίκη του κομμουνισμού ήταν «αναπόφευκτη».

Τι είναι Ελληνοχριστιανισμός;

Γράφει ο Βαρώνος Μυνχάουζεν

Όλοι οι λαοί που θέλουν να υπάρχουν και να ζουν, πρέπει να έχουν μία ταυτότητα η οποία να τους επιτρέπει να υπάρχουν. Δηλαδή το παρελθόν και το τώρα να έχουν επαφή με την πραγματικότητα. Ο Ελληνοχριστιανισμός ήταν η ταυτότητα που ως λαό μας έβγαλε από την Οθωμανική αυτοκρατορία. Σκοπός αυτού του άρθρου είναι να τον ορίσει, έπειτα να αναδείξει τις δυνάμεις και τις αδυναμίες του και τέλος να ερευνήσει άμα οι αδυναμίες γίνεται να ξεπεραστούν.

Ο Ελληνοχριστιανισμός είναι η ταυτότητα η οποία θεωρεί πως Έλληνας είναι ο χριστιανός, ο οποίος υπάγεται στο Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, κατοικεί εντός των ορίων της πρώην οθωμανικής αυτοκρατορίας, ομιλεί την ελληνική ως πρώτη γλώσσα και διακατέχεται από ελληνικό αίσθημα. Η ταυτότητα αυτή μπορεί να λύσει (και για αιώνες το είχε καταφέρει) το φυλετικό (με την έννοια των Ελληνικών φύλων και όχι της ράτσας) θέμα της Ελλάδος. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να ψευδολογούμε, ένα σοβαρό πρόβλημα που έχει η χώρα είναι πως ο Έλληνας δεν χαρακτηρίζεται από έναν καθαρό φαινότυπο (φαίνομαι+τύπος), λόγω της γεωγραφικής απομόνωσης που έχει ως συνέπεια το δύσβατο ηπειρωτικό (δε νοείται ο νομός) περιβάλλον και τα πολλά νησιά. Από αυτό το ατυχές φαινόμενο, φυσικό είναι να δημιουργείται η βάση για μίας εξαιρετικά σκληρής μορφής τοπικισμού. 

Πρόταση για μια νεοβυζαντινή στρατηγική

του Σταύρου Καρκαλέτση*

Ελλάδα και Κύπρος, ως «χώρες των συνόρων», της ΕΕ και όχι μόνο, έχουν να αντιμετωπίσουν στον 21ο αιώνα ενισχυμένες απειλές, που καμμία άλλη ευρωπαική χώρα δεν βιώνει.

Η κύρια απειλή θα εξακολουθεί να προέρχεται και τις επόμενες δεκαετίες από «συμμαχική» και εντός του ΝΑΤΟ χώρα (Τουρκία), με την Συμμαχία διαχρονικά απρόθυμη να την θεραπεύσει.

Διότι η κυρίαρχη εντός του ΝΑΤΟ δύναμη, οι ΗΠΑ, χωρίζουν τις συμμάχους τους σε άκρως σημαντικές και σε λιγότερο σημαντικές, υποθάπτοντας έτσι έκνομες και καθαρά αναθεωρητικές πολιτικές, όπως της Άγκυρας.

Δεν είναι μόνο η τουρκική απειλή όμως, που απαιτεί από Ελλάδα και Κύπρο αμυντική εγρήγορση και επάρκεια ισχύος.

Η κομβική γεωγραφική θέση των δύο κρατών στο χώρο των Βαλκανίων και της ανατολικής Μεσογείου, το ότι είναι πλήρη μέλη της Ε.Ε., η ιδιότητα της Ελλάδος ως μέλους του ΝΑΤΟ, διευρύνουν την γεωπολιτική τους αξία.

Η εγγύτητα προς τις νέες πλουτοπαραγωγικές ενεργειακές πηγές της θαλάσσιας λεκάνης της Ανατολικής Μεσογείου, αλλά και η μεταφορά των γεωστρατηγικών κέντρων  από την κεντρική Ευρώπη στην νοτιοανατολική της περίμετρο, φέρουν νέες προκλήσεις αλλά και ευκαιρίες για την Ελλάδα και την Κύπρο.