Ο χαζοαριστερισμός στο μεγαλείο του

Του Αλέξη Χαρίτου, Φοιτητή Ψυχολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο

Το τελευταίο χρονικό διάστημα ζούμε τα απανωτά εγκλήματα του αριστεριστικού νεοφιλελεύθερου κόμματος εν ονόματι Σύριζα. Σε αυτό το διάστημα μας έχουν προσφέρει εκτός από εξαθλίωση, που την χαρίζουν με την κουτάλα όπως και την ελπίδα προηγουμένως, και τρομερά σουρεαλιστικές στιγμές. Πραγματικά νιώθω ότι ζω μια επιθεώρηση από αυτές τις κακές που παρουσιάζουν τους ήρωες οικτρά τραγελαφικούς. 

Κάλεσμα σε απεργία ενάντια στα μέτρα που ψηφίζουν… Υποσχέσεις ότι δε θα κόψουν κάτι ή δε θα το ξαναφορολογήσουν και μετά από ένα μήνα, ξαφνικά, κωλοτούμπα. Υποσχέσεις για απλή αναλογική και ξαφνικά τους έρχεται η θεία φώτιση ότι το σύστημά ΤΟΥΣ δε βγαίνει για να κρατήσουν τις καρέκλες τους. Φυσικά έχουμε τα περιβόητα γεμιστά, πρόσφυγες επενδυτές, τον Φίλη, που είναι μια κατηγορία μόνος του (και αν αρχίσω να γράφω κείμενο θα έχει μέγεθος διατριβής). Και φυσικά πολλά ακόμη που συνεπικουρούν τις προδοτικές, προς τον λαό, πολιτικές τους που φέρνουν ολοένα και περισσότερους στην απόλυτη εξαθλίωση ενώ ταυτόχρονα ενισχύουν την θέση τους.

Οι εκατέρωθεν προδοσίες αριστερών και δεξιών

Του Αλέξη Χαρίτου,

Βλέπω σε αριστερά και δεξιά site να αναφέρονται κράζοντας για τις προδοσίες των αντίπαλων στρατοπέδων σε μια βάση διαχωρισμού εθνικών θεμάτων και κοινωνικοοικονομικών, δηλαδή ότι οι μεν αριστεροί προδίδουν το έθνος και οι δε δεξιοί είναι καταστροφικοί για την οικονομία και τους εργαζομένους.

Όταν το παράλογο της παραγραφής ενός εγκλήματος γίνεται λογική ενός συστήματος

Του Αλέξη Χαρίτου, Φοιτητή Ψυχολογίας

Ανά διαστήματα γινόμαστε μάρτυρες αποκαλύψεων οικονομικών (κυρίως) εγκλημάτων που γίνονται από τα πρόσωπα της άρχουσας τάξης, είτε αυτή αφορά τους πολιτικάντηδες είτε μεγαλοκαρχαρίες που βγάζουν εκατομμύρια μέσα από το σαθρό σύστημα. Σε κάθε λογική κοινωνία η οποία βασίζεται στην δικαιοσύνη αυτά τα εγκλήματα θα οδηγούσαν σε άμεση καταδίκη του εγκληματία και φυσικά σε αποκατάσταση της ζημίας με όποιον τρόπο δύναται. Φευ, στην Ελλάδα αυτό φυσικά ανήκει στη σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας. Δύο «δικαιώματα» που παρέχει η νομοθεσία μας καθιστά αδύνατη αυτή την δικαιοσύνη. Μιλάω κυρίως για την παραγραφή των εγκλημάτων και έπειτα για το βουλευτικό άσυλο. Δύο νόμους που κυριολεκτικά νομιμοποιούν το ληστρικό ολιγαρχικό σύστημα που μας κυβερνά στο να κάνει ότι γουστάρει και να κλέβει τον λαό.