Άρθρο του Σαράντου Καργάκου στην εφημ. Κόντρα, 16/7/2016
Σὲ μιὰ ἀπὸ τὶς λεγόμενες ἔγκυρες δημοσκοπήσεις, πρὸς τὶς ὁποῖες ἐλάχιστη ἐκτίμηση τρέφω, εἶδα κάτι παρηγορητικό. Ἕνα ποσοστὸ γύρω στὸ 71% ἀποφαίνεται ὅτι γιὰ τὸ θλιβερὸ κατάντημα μας φταῖμε –ἐπὶ τέλους!– ἐμεῖς. Οἱ ξένοι ὅ,τι κι ἄν κάνουν, καλό ἤ κακὸ εἰς βάρος μας, τό κάνουν διότι, ὅπως συχνὰ τὸ νομίζουν, αὐτὸ ὑπηρετεῖ τὸ συμφέρον τους. Ἐμεῖς κοιτᾶμε βέβαια τὸ συμφέρον μας ἀλλὰ σὲ ἀτομικὴ καὶ ὄχι σὲ συλλογικὴ διάσταση. Βλέπουμε τὸν συνέλληνα σὰν ἀνοιχτὸ... πορτοφόλι! Μιλᾶμε γιὰ δικαιώματα καὶ ξεχνᾶμε ὅτι τὸ δικαίωμα στηρίζεται ἐπὶ τοῦ δικαίου. Ἔτσι, στὴν καλύτερη περίπτωση, τηροῦμε τὴν κατὰ γράμμα τήρηση τοῦ νόμου ἀλλ’ ἀδιαφοροῦμε γιὰ τὴν κατὰ τὸ πνεῦμα λειτουργία τοῦ δικαίου. Μοιραῖα δημιουργήσαμε μιὰ ἄλλου τύπου Ἑλλάδα, ποὺ ἔχει τὸ πρόσωπο τῆς κατάρας.














