ΒΙΝΤΕΟ - Γ. Κοντογιώργης: "Οι κοινωνίες πρέπει να αποτινάξουν τις αλυσίδες των βεβαιοτήτων τους"

Συνέντευξη του καθηγητού Γεωργίου Κοντογιώργη στο Ράδιο 9.84,

Για να μεταβούν οι κοινωνίες στο μέλλον πρέπει να αποτινάξουν τις αλυσίδες των βεβαιοτήτων που εγκατέστησαν στο μυαλό τους οι ολιγάρχες του Διαφωτισμού και τις διακινεί σήμερα η διεθνής της ολιγαρχικής κομματοκρατίας και των αγορών. Να πάψουν να αίρονται και να φέρονται από τους πολιτικούς δημοσιώνες της μοναρχευομένης ολιγαρχίας ή από τους εναλλακτικούς δυνάστες της "αμεσοδημοκρατίας", που όχι μόνο ταξινομούν τη νεοτερική ολιγαρχία στις δημοκρατίες, αλλά και με πρόσχημα το λεγόμενο «δημοψήφισμα» επιζητούν τρόπους για να υποκαταστήσουν σε ρόλους «καθοδήγησης» της κοινωνίας τους τωρινούς της δυνάστες. Εάν το δημοψήφισμα ήταν δημοκρατικό δεν θα το θεσμοθετούσε η μοναρχευομένη ολιγαρχία.

Πὀθεν το «Πόθεν έσχες»; του Σαράντου Καργάκου

Άρθρο του Σαράντου Καργάκου στην εφημ. Κόντρα, 4/6/16

Εἶναι πολὺ γελασμένος ὅποιος νομίζει ὅτι τὸ περιβόητο «Πόθεν ἔσχες» εἶναι εὕρημα τῶν δικῶν μας καιρῶν, λόγω τοῦ σκανδαλώδους βίου καὶ πλουτισμοῦ κάποιων πολιτικῶν. Πολύ πρὸ ἡμῶν εἶχε καθιερώσει τοῦτο τὸ σύστημα ἐλέγχου ὁ φαραὼ Ἄμασις (569-529 π.Χ.), προκειμένου νὰ ἐπιβάλει ἀμάσεια στοὺς ἀνόμως πλουτίζοντες ὑπηκόους του. Σύμφωνα μὲ τὸν Ἡρόδοτο (2,177) ὁ ἐν λόγῳ Ἄμασις εἶχε καθιερώσει νόμο, βάσει τοῦ ὁποίου κάθε Αἰγύπτιος ἦταν ὑποχρεωμέ­νος νὰ δείξει καὶ νὰ ἀποδείξει ἐνώπιον τοῦ Νομάρχη (καὶ τέτοιους ἡ Αἴγυπτος εἶχε πολλούς) τὸ «πόθεν» (=ἀπὸ ποῦ) πορίζεται τὰ πρὸς τὸ ζῆν. Σὲ περίπτωση ποὺ κάποιος δὲν μποροῦσε νὰ ἀποδείξει ὅτι τὰ «κεκτημένα» εἶχαν ἀποκτηθεῖ μὲ δίκαιο τρόπο, τοῦ ἐπιβαλλόταν ἡ ποινὴ τοῦ θανάτου. Κατὰ τὸν αὐτὸν Ἡρόδοτο, ὁ Σόλων ποὺ «πολλῶν ἀνθρώπων ἴδεν ἄστεα καὶ νόον ἔγνω», παρέλαβε τοῦτο τὸν νὸμο ἀπὸ τοὺς Αἰγυπτίους καὶ, ὡς νομοθέτης τῶν Ἀθηνῶν, θέσπισε τὸν ἴδιο νόμο γιὰ τοὺς συμπολίτες του, οἱ ὁποῖοι τὸν διατηροῦν συνεχῶς καὶ τὸν θεωροῦν ἄμεμπτον («Τῷ ἐκεῖνοι αἰεὶ χρέωνται, ἐόντι ἀμώμῳ νόμῳ»). Ὁ πολύτιμος Ἀθήναιος μᾶς πληροφορεῖ ὅτι ἀνάλογος νόμος ἴσχυε καὶ στὴν Κόρινθο: Ὅποιος ζοῦσε πολυτελῶς, χωρὶς νὰ ἔχει προσόδους, παραδινόταν στὸν δήμιο. Τὸ ἴδιο γινόταν γιὰ ὅποιον ἀσκοῦσε τὸ ἐπιτήδευμα τοῦ λωποδύτη ἤ τοῦ τυμβωρύχου στὴ διάρκεια τῆς νύκτας («λωποδυτεῖν τὰς νύκτας ἤ τυμβωρυχεῖν»). Ἐπίσης στὸν δήμιο παραδινόταν ὅποιος διέδιδε συκοφαντίες ἤ ψεύδη στὴν ἀγορὰ («ἤ συκοφαντεῖν κατ’ ἀγορὰν ἤ μαρτυρεῖν ψευδῆ»). Σκεφθεῖτε νὰ ἴσχυε τέτοιος νόμος «παρ’ ἡμῖν». Δὲν θὰ ἔμενε στὸν τόπο μας ψυχή!

ΒΙΝΤΕΟ - Ο Γ. Κοντογιώργης για το εκφυλισμένο πολιτικό σύστημα και την κοινωνία εν ιδιωτεία

Εμφάνιση του καθηγητού Γιώργου Κοντογιώργη στο Kontra channel για την Πολιτική κατάσταση στην χώρα,

Ο ομότιμος καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης και πρώην πρύτανης του Παντείου Πανεπιστημίου Γ. Κοντογιώργης στην εκπομπή Focus live στο κανάλι Kontra channel, για την ιδιωποίηση του δημοσίου αγαθού από το εκφυλισμένο Ελληνικό πολιτικό σύστημα και την Ελλαδική κομματοκρατία που, ιστορικά, είναι απέναντι και εχθρική έναντι της κοινωνίας που συνεχίζει να ιδιωτεύει εν αδυναμία.

Δείτε το σχετικό βίντεο με την εμφάνιση και τις τοποθετήσεις του καθηγητού:

ΒΙΝΤΕΟ - Οι "φαινότυποι" της ανατροπής και η φενάκη της εξουσίας

Ομιλία του Υποψηφίου Διδάκτορα στην Πολιτική Φιλοσοφία στο Τμήμα Iστορίας του Ιονίου Πανεπιστημίου κ. Σωτήρη Αμάραντου

Ομιλία του Υποψηφίου Διδάκτορα στην Πολιτική Φιλοσοφία στο Τμήμα Iστορίας του Ιονίου Πανεπιστημίου κ. Σωτήρη Αμάραντου με θέμα «Οι "φαινότυποι" της ανατροπής και η φενάκη της εξουσίας», η οποία έγινε στις 23.5.2016 στο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο Ασπροπύργου.

(Διευκρινήσεις: επειδή πολλοί δεν γνωρίζουν τις έννοιες "φαινότυπος" και "φενάκη" παραθέτουμε τις επεξηγήσεις των εννοιών, όπως τις βρήκαμε στο Βικιλεξικό, ώστε να γίνει πιο εύκολα κατανοητό το θέμα της ομιλίας:

Φαινότυπος: Το σύνολο των εμφανών εξωτερικών χαρακτηριστικών τού ατόμου (ή μιας ομάδος) που καθορίζονται ή από τα γονίδια ή από το περιβάλλον ή από την αλληλεπίδρασή τους

Φενάκη: το ψέμα που λέγεται για εξαπάτηση, η παραπλάνηση, η εσκεμμένη απάτη)

 Δείτε την εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ομιλία του Κου Αμάραντου:

ΒΙΝΤΕΟ - Όταν ο Γιώργος Κοντογιώργης ξεμπροστιάζει συλλήβδην το πολιτικό σύστημα

Όταν ο καθηγητής Γιώργος Κοντογιώργης ξεφτιλίζει συλλήβδην το πολιτικό σύστημα,

Είναι πολύ ενδιαφέρον ότι όλα τα κόμματα (ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, ΑΝΕΛ, ΔΗΜΑΡ) του "συνταγματικού τόξου" αντιδρούσαν κάθε φορά που ο Κος Κοντογιώργης σε τηλεοπτικές του εμφανίσεις τους έδειχνε το πραγματικό τους πρόσωπο.

Το πολιτικό σύστημα αντιδράει όταν του θυμίζεις την αναντιστοιχία του με την κοινωνία, την ολιγαρχική του δομή που δεν επιτρέπει στην κοινωνία να το ελέγξει, την μη εύθυνη των πολιτικών για τις πολιτικές που ακολουθούν. Μάλιστα όταν τους θυμίζεις ότι είναι ένα πολιτικό σύστημα που παράγει συγκεκριμένες πολιτικές σε λένε φασίστα. Το ίδιο όταν τους θυμίζεις ότι οι κομματικές παρατάξεις κατέστρεψαν τα πανεπιστήμια.

Όσο κι αν οι πολιτικοί έκαναν προσωπικές επιθέσεις στον καθηγητή, η πραγματικότητα δικαίωσε, σε όλες τις περιπτώσεις ανεξαιρέτως, τον καθηγητή.

Δείτε το σχετικό βίντεο που φτιάξαμε, το οποίο το φανερώνει το πραγματικό πρόσωπο του κομματικού συστήματος:

Η «ελεύθερη» εντολή των βουλευτών και η πολιτική αδυναμία των πολιτών

Του Νίκου Παππά, Φοιτητή Πολ. Επιστήμης και Ιστορίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο

Άραγε πόσο ελεύθερο και δημοκρατικό είναι το σημερινό σύστημα; Εγώ, φυσικά, πάντοτε υποστηρίζω ότι το σημερινό σύστημα είναι ολιγαρχικό και αντίθετο στην κοινωνία, όμως αυτή την φορά θα το υποστηρίξω με μάρτυρα το ίδιο το σύνταγμα της χώρας. Οι θιασώτες του συστήματος υποστηρίζουν συνεχώς ότι η δημοκρατία στην χώρα εξασφαλίζεται μέσω της βουλής και των βουλευτών. Οι βουλευτές είναι αντιπρόσωποι του Έθνους (άρθρο 51, παρ. 2) και έχουν ελεύθερη εντολή από τους πολίτες. Τί σημαίνει όμως «ελεύθερη» εντολή; Είναι σαν να δίνω εντολή σε κάποιον για κάποια δουλειά, αλλά να μην ορίζω εγώ το πώς και το γιατί, αλλά εκείνος να κάνει την δουλειά όπως θέλει αυτός. Πρακτικά, δηλαδή, ούτε ελεύθερη είναι, αλλά ούτε κι εντολή(!). Η επιλογή βουλευτού, είναι, τελικώς, μια απλή επιλογή μεταξύ ανθρώπων που έχουν επιλέξει οι μηχανισμοί των κομμάτων, η οποία χρησιμοποιείται για να νομιμοποιείται κάθε απόφαση του νομοθετικού σώματος. Όμως ας δούμε και νομικά, με βάση το Σύνταγμα πώς αποδεικνύεται αυτό.

Ως πότε θα μας καταστρέφουν χωρίς να λογοδοτούν για τις πράξεις τους;

Του Νίκου Παππά, Φοιτητή Πολ. Επιστήμης και Ιστορίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο

Η πολιτική ευθύνη είναι μια ευθύνη η οποία έχει εν πολλοίς αποενοχοποιηθεί. Ο σημερινός κόσμος δεν νοείται να προσαχθεί κάποιος στην δικαιοσύνη για τις πολιτικές του επιλογές. Τα κόμματα υπόσχονται τα πάντα και στο τέλος δεν τηρούν τίποτε από όσα έχουν πει, μη έχοντας την παραμικρή συνέπεια των πράξεών τους.

Όταν ορισμένοι μιλάνε για ποινικοποίηση της πολιτικής, φτάνουν οι θιασώτες του συστήματος να συγκρίνουν την άποψη αυτή με πρακτικές δικτατορικών καθεστώτων. Γνωστή πρακτική του σημερινού συστήματος να βαφτίζει την δική του άποψη δημοκρατική, και την αντίθετη ακραία-φασιστική. Είναι μια λογική που χρόνια τώρα χρησιμοποιείται από το σύστημα λόγω της ιδεολογικής του ηγεμονίας έναντι της επιστήμης.

Ο «πλανήτης των πιθήκων» της νεοτερικότητος, του Γιώργου Κοντογιώργη

Από την παρουσίαση του βιβλίου του Γ. Κοντογιώργη, Η Συριζαία Αριστερά ως Νέα Δεξιά,  στον Ιανό

Η κοινωνία απορρίπτοντας την εκφυλισμένη εκφορά της μοναρχευομένης ολιγαρχίας δεν απορρίπτει τη δημοκρατία. Αυτήν φρόντισε η κομματική νομενκλατούρα να την εκτοπίσει από τη νεοτερικότητα, μεταβάλλοντας τη γη σε «πλανήτη των πιθήκων» Τέτοια παραχάραξη των εννοιών δεν ξέρω αν έχει γνωρίσει άλλη φορά η Ιστορία και διακινείται από την εμπροσθοφυλακή των ιδεολόγων της άρχουσας Αριστεράς και την εν γένει κρατική διανόηση. Ο πρωθυπουργός είναι μονάρχης με θητεία που κατέχει όλες τις εξουσίες και όλα τα προνόμια και ασυλίες που είχε ο απολυταρχικός μονάρχης. Αν συγκρίνει κανείς το πολιτικό σύστημα της απολυταρχίας και το πολιτικό σύστημα που υπάρχει σήμερα, θα διαπιστώσει ότι είναι ως προς τη φύση του ένα και το αυτό.

Όταν το παράλογο της παραγραφής ενός εγκλήματος γίνεται λογική ενός συστήματος

Του Αλέξη Χαρίτου, Φοιτητή Ψυχολογίας

Ανά διαστήματα γινόμαστε μάρτυρες αποκαλύψεων οικονομικών (κυρίως) εγκλημάτων που γίνονται από τα πρόσωπα της άρχουσας τάξης, είτε αυτή αφορά τους πολιτικάντηδες είτε μεγαλοκαρχαρίες που βγάζουν εκατομμύρια μέσα από το σαθρό σύστημα. Σε κάθε λογική κοινωνία η οποία βασίζεται στην δικαιοσύνη αυτά τα εγκλήματα θα οδηγούσαν σε άμεση καταδίκη του εγκληματία και φυσικά σε αποκατάσταση της ζημίας με όποιον τρόπο δύναται. Φευ, στην Ελλάδα αυτό φυσικά ανήκει στη σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας. Δύο «δικαιώματα» που παρέχει η νομοθεσία μας καθιστά αδύνατη αυτή την δικαιοσύνη. Μιλάω κυρίως για την παραγραφή των εγκλημάτων και έπειτα για το βουλευτικό άσυλο. Δύο νόμους που κυριολεκτικά νομιμοποιούν το ληστρικό ολιγαρχικό σύστημα που μας κυβερνά στο να κάνει ότι γουστάρει και να κλέβει τον λαό.