Άρθρο του Σαράντου Καργάκου στην εφημ. Κόντρα, 14/5/16
«Το υπόκωφον ζήτημα»
Έτσι εύστοχα εἶχε ὀνομάσει τὸ ζήτημα τῆς Θράκης σ’ ἕνα βιβλίο του ὁ ἀείμνηστος φίλος Παναγιώτης Φωτέας, λαμπρὸς στοχαστὴς καὶ συγγραφέας, πρῶτος αἱρετὸς νομάρχης Μεσσηνίας, ποὺ γιὰ ἕνα μεγάλο διάστημα εἶχε χρηματίσει καὶ Νομάρχης Κομοτηνῆς καὶ γνώριζε καλὰ τὰ ἐκεῖ. Πᾶνε 30 καὶ πλέον χρόνια ποὺ τὸ «ὑπόκωφον ζήτημα» ἔγινε τόσο βουερὸ σὰν τὶς σάλπιγγες τοῦ Γεδεὼν ποὺ ἔρριξαν τὰ τείχη τῆς Ἱεριχοῦς. Στὴ Θράκη παρατηροῦμε τοὺς Τούρκους μεθοδικὰ νὰ προχωροῦν καὶ τοὺς Ἕλληνες ἀμέθοδα νὰ ὑποχωροῦν. Πληροφορήθηκα ὅτι Μουσουλμάνος δήμαρχος χάλασε τὸν κόσμο, ἐπειδὴ κατὰ τὶς ἑορτὲς τῶν Χριστουγέννων, κάποιο σχολεῖο εἶχε ἑορταστικὸ στολισμὸ, ὄχι ἔντονα προκλητικὸ. ἀπεναντίας πολὺ διακριτικὸ. Ἔχει ἐπέλθει μὲ τὴν ἀπορρόφηση μεγάλου μέρους Πομάκων καὶ Τσιγγάνων (συγγνώμη, Ρομά!) πλήρης πληθυσμιακὴ ἀνατροπή. Ἡ Θράκη κινδυνεύει νὰ ἀφελληνισθεῖ. Εἶναι δύσκολο νὰ ἐπιμένει κανεὶς ἑλληνικὰ, ὅταν κατοικεῖ στὴ Θράκη. Οἱ πολιτικοὶ καὶ πνευματικοὶ μας ταγοὶ θυμίζουν τὸ περιστατικὸ ποὺ ντύνει ποιητικὰ ὁ Κων/νος Καβάφης στὴ «Μάχη τῆς Μαγνησίας»: «Τὶ εἴδους λύπη εἶχαν, σὰν ἔγινε σκουπίδι, ἡ μάνα των Μακεδονία».
