Τα διδάγματα της 5ης Ιουλίου - Μία άλλη ανάγνωση του Δημοψηφίσματος

Του Χάρη Λευθεριώτη, Φοιτητή Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο

5/7/2015-5/7/2016. Σαν να μην πέρασε ένας πολιτικά περιπετειώδης και ανατρεπτικός χρόνος από εκείνο το «ιστορικό», κατ’ άλλους «διχαστικό» δημοψήφισμα. Ιστορικό; Διχαστικό; Άκυρο; Ίσως να είναι και όλα μαζί. Το μόνο βέβαιο είναι πως η 5η Ιουλίου και τα όσα επακολούθησαν μπορούν να νοηθούν ως η αφετηρία μιας άλλης εποχής, την οποία διανύει η πατρίδα μας αυτήν την περίοδο.

Η απόληξη των επιπόλαιων διαπραγματεύσεων της πρώτης «αριστερής» κυβέρνησης (Γιάνης Βαρουφάκης-Plan X κτλ) ήταν η αιφνιδιαστική αποχώρηση της ελληνικής πλευράς το βράδυ της 27ης Ιουνίου του 2015, όταν η κυβέρνηση έλαβε υπο την μορφή τελεσιγράφου μια πρόταση, μεστή από υφεσιακά μέτρα, που εξασφάλιζε μόλις πέντε μήνες χρηματοδότησης για την ελληνική οικονομία. Η προκύρηξη του δημοψηφίσματος ήταν το τελευταίο «όπλο» του Αλέξη Τσίπρα, σε μια πολύμηνη συγκρουσιακή στάση με τους δανειστές που άγγιζε τα όρια της ρήξης. Η συνέχεια γνωστή: To ελληνικό τραπεζικό σύστημα καταρρέει και επιβάλλονται κεφαλαιακοί έλεγχοι (capital controls). Η ελληνική οικονομία, εκτός προγράμματος, απέχει λίγα βήματα απο την χρεοκοπία. Η ελληνική κοινωνία, πανικόβλητη, συγχυσμένη, διχασμένη και βαθιά πολωμένη καλείται να επιλέξει ανάμεσα στον αργό (ΝΑΙ) και τον ξαφνικό θάνατο (ΟΧΙ).

ΒΙΝΤΕΟ - Γ. Καραμπελιάς: "Όχι στη Αριστερά της Παγκοσμιοποίησης"

Συνέντευξη του Γιώργου Καραμπελιά στον 9.84 για τον Αλέξη Τσίπρα και το κίνημα ΑΡΔΗΝ,

Είναι λυπηρό, λέει στον 9.84, ο ιστορικός συγγραφέας και πολιτικός ακτιβιστής Γιώργος Καραμπελιάς, ένα χρόνο μετά την μεγάλη «παγίδα» του Αλέξη Τσίπρα με το δημοψήφισμα και την καταστροφή που αυτό προκάλεσε στην Ελλάδα, να υπάρχουν ακόμη και σήμερα πολιτικές δυνάμεις που να μην αντιλαμβάνονται που οδήγησε αυτό και να πραγματοποιούν επετειακές εκδηλώσεις. Χρειάζεται αλλαγή υποδείγματος και κυρίως εκτός παγκοσμιοποίησης, διαφορετικά με την Αριστερά της Παγκοσμιοποίησης και την άκρα δεξιά των αδιεξόδων, οι λαοί στην Ευρώπη θα καταψηφίζουν τις πολιτικές αλλά στη πράξη αυτές θα συνεχίζονται.

Είναι αδύνατον να βρεθούν 200 ψήφοι είπε για το νέο εκλογικό νόμο και παρότι η απλή αναλογική είναι το σωστό, η κυβέρνηση υπό το βάρος της κατάρρευσης της όποτε κι αν γίνουν οι εκλογές, φτιάχνει ένα νόμο μόνο και μόνο για την διάσωση της όπως πιστεύει. 

Επίσης, μίλησε για την διακήρυξη του Άρδην και την πολιτική προσπάθεια που ξεκίνησε το Άρδην.

Ταυτόχρονα ο Γ. Καραμπελιάς εξέφρασε την ανησυχία του για την πολιτική Ερντογάν, που κλείνει μέτωπα με Ισραήλ και Ρωσία και αυτό γεωπολιτικά θα ξεσπάσει σε Ελλάδα και Κύπρο. Αναρωτήθηκε μάλιστα αν έχουμε καταλάβει ότι η ενέργεια με την ισλαμική προσευχή στην Αγιά Σοφιά, άφησε «αδιάφορη» την Ρωσία, ως απάντηση στη μη κάθοδο του Πατριάρχη Μόσχας στη Μεγάλη Σύνοδο της Ορθοδοξίας στο Κολυμπάρι.

Ακούστε όλη την συνέντευξη του Γιώργου Καραμπελιά στον 9.84:

Μεταβατική κυβέρνηση τώρα!!

Του Χάρη Λευθεριώτη, Φοιτητή Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο

Πολλές εβδομάδες των Παθών έπονται για την ελληνική κοινωνία, καθώς η παρούσα κυβέρνηση μερίμνησε για ακόμα μια φορά να πορευθεί χωρίς σχέδιο. Το μείζον ελάττωμα της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ήταν η απουσία ενός ολοκληρωμένου στρατηγικού σχεδιασμού, βάσει του οποίου θα εφαρμόζονταν το κυβερνητικό πρόγραμμα. Βέβαια, ούτε πρόγραμμα σαφές υπήρχε, ούτε και σχέδιο.

Τα στερνά του Αλέξη, του Γιώργου Καραμπελιά

Κείμενο του Γιώργου Καραμπελιά στο www.ardin-rixi.gr

Όταν, ενάμιση χρόνο πριν, επιμέναμε με τέτοιο πάθος στην ανάγκη να αποφύγει ο ελληνικός λαός το «ποτήριον» ΣΥΡΙΖΑ, το κάναμε όχι γιατί γνωρίζαμε προκαταβολικά τους σαλτιμπαγκισμούς του Βαρουφάκη, τους φαμπρισμούς του Μπαλτά και την εγκληματική συμπεριφορά της Χριστοδουλοπούλου, αλλά γιατί είμαστε πεισμένοι πως μια κυβέρνηση ακραίων εθνομηδενιστών δεν μπορούσε παρά να είναι η χειρότερη δυνατή για τη χώρα. Σήμερα, η περιστροφή ολοκληρώνεται. Νέα ερείπια έχουν έρθει να προστεθούν σε αυτά που είχαν επισωρεύσει η ασύγγνωστη ελαφρότητα του Καραμανλή, η εγκληματική συνωμοσία του ΓΑΠ και η εκπληκτική ενίοτε μικρόνοια του Σαμαρά και των περί αυτόν. Αυτοί τους ξεπέρασαν όλους αλλά, πλέον, ο Τσίπρας ετοιμάζεται για την τελευταία του μεγάλη παράσταση. Γνωρίζει πως η εξουσία του μετριέται πια σε μήνες. Στην καλύτερη περίπτωση, το φθινόπωρο θα βαδίσει πάλι σε εκλογές, που αυτή τη φορά θα χάσει. Ο κύκλος έχει σχεδόν ολοκληρωθεί. Από τα μεγαλεία του Ιανουαρίου του 2015 στα λακτίσματα από τον Τουσκ τον Απρίλιο του 2016. Και από το 70% της δημοτικότητας, στο 23% και καταϊδρωμένος, μαζί με τον Καμμένο και μόλις πάνω από τον Μιχαλολιάκο.

Από τον Αλέξιο Δ΄ Άγγελο, στον Αλέξιο Τσίπρα, τον αριστερό

Του Παντελή Σαββίδη,

Πριν από λίγες μέρες ο πρωθυπουργός Αλέξιος Τσίπρας άρχισε μια περιοδεία στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, αναζητώντας συμμάχους στην προσπάθειά του να πείσει τους δανειστές να ολοκληρώσουν την αξιολόγηση της χώρας χωρίς άλλα μέτρα. Λίγο νωρίτερα, οι υπουργοί του ήρθαν σε ρήξη με τους εκπροσώπους των δανειστών και ο κ. Τσίπρας κατέφυγε στην τελευταία λύση που είχε. Την ικεσία. Η Ελλάδα, χωρίς να ευθύνεται αποκλειστικά γι’ αυτό ο κ. Τσίπρας (αλλά έχει μεγάλη συμβολή), βρίσκεται αυτήν τη στιγμή στο ναδίρ της παγκόσμιας εκτίμησης.