"Είμαστε ένας λαός με παλικαρίσια ψυχή, που κράτησε τα βαθιά κοιτάσματα της μνήμης του σε καιρούς ακμής και σε αιώνες διωγμών και άδειων λόγων. Τώρα που ο τριγυρινός μας κόσμος μοιάζει να θέλει να μας κάνει τρόφιμους ενός οικουμενικού πανδοχείου, θα την απαρνηθούμε άραγε αυτή τη μνήμη; Θα το παραδεχτούμε τάχα να γίνουμε απόκληροι"

Γιώργος Σεφέρης

Τρίτη, 7 Μαΐου 2019

Δύο άσχημα περιστατικά της Μεγάλης Εβδομάδος του 2019


του Νικολάου Π. Παππά, Πολιτικού Επιστήμονος


Ζητώ συγγνώμη προκαταβολικά, καθώς μετά από τη Μεγάλη Εβδομάδα, ημέρες αφιερωμένες στα πάθη και την ανάσταση του Χριστού ασχολούμαι με θέματα που ίσως είναι ανάξια μπροστά σε όλα αυτά (για το λόγο αυτό περίμενα να περάσουν 10 μέρες για να τα γράψω).

Όμως, δυστυχώς, στην Ελλάδα έχουμε χάσει το μέτρο σε ορισμένα θέματα και αυτό είναι κάτι που δεν μπορώ να το προσπεράσω έτσι απλά. Θέλω να αναφερθώ σε δύο αλλόκοτα γεγονότα που συνέβησαν την Μεγάλη Παρασκευή, το ένα το είδαμε πολλοί στο διαδίκτυο (αν και πολλοί δεν κατάλαβαν το τί πραγματικά συνέβη), ενώ το δεύτερο περιστατικό το βίωσα ο ίδιος.

Δευτέρα, 6 Μαΐου 2019

Η προσέγγιση του θανάτου από τους Ετρούσκους και οι τελετουργίες


του Νικολάου Π. Παππά, Πολιτικού Επιστήμονος


 Μια πολύ ενδιαφέρουσα πτυχή της ετρουσκικής ιδεολογίας περί της ζωής μετά τον θάνατο και τα τελετουργικά τους εξήγησε ένας καθηγητής από τη Νορβηγία, σε συνέντευξή του στην ιστοσελίδα sciencenordic.com και πραγματικά αξίζει να αναγνωστεί.

Ο Rasmus Brandt, από το Πανεπιστήμιο του Όσλο της Νορβηγίας, έχοντας ζήσει για περίπου 30 χρόνια στην Ιταλία έχει επιτελέσει τεράστιο έργο μελετώντας τους τάφους και τις νεκροπόλεις της Ετρουρίας.

Τετάρτη, 1 Μαΐου 2019

Ο τάφος στην Κορσική που μπορεί να δώσει απαντήσεις για την παρακμή των Ετρούσκων

 του Νικολάου Π. Παππά, Πολιτικού Επιστήμονος


 Το μυστήριο γύρω από τους Ετρούσκους είναι ακόμη μεγάλο. Είναι χαρακτηριστικό ότι περισσότερα υποθέτουν οι αρχαιολόγοι και οι ιστορικοί για τον λαό αυτό παρά γνωρίζουν πραγματικά.

Όμως τα ευρήματα σε ανασκαφές είναι συνεχή και ορισμένα από αυτά, πολλές φορές, δίνουν την ελπίδα ότι μπορεί να βοηθήσουν να καταλάβουμε λίγο περισσότερο τον χαμένο μεγάλο πολιτισμό της Μεσογείου.

Παρασκευή, 12 Απριλίου 2019

Η υποκρισία της Ιταλίας στην (δήθεν) αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων

του Νικολάου Π. Παππά, Πολιτικού Επιστήμονος


 Η προ ημερών αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων από την ιταλική βουλή ήταν ένα θέμα που έγινε βασική είδηση (και καλώς) από τα ελληνικά και ξένα ΜΜΕ. Στη χώρα μας ειδικά εμφανίστηκε η είδηση με πάρα πολύ θετικά σχόλια.

Φυσικά ακόμη δεν έχει αναγνωριστεί το ψήφισμα αυτό από την ιταλική κυβέρνηση, οπότε ας περιμένουμε να δούμε τί θα γίνει, ενώ και η Τουρκία έχει δείξει τη μεγάλη της ενόχληση με μπαράζ σκληρών δηλώσεων.

Τετάρτη, 27 Μαρτίου 2019

Ο «πόλεμος» των λογίων για την ταυτότητα της «Βυζαντινής» αυτοκρατορίας (Β’ μέρος)

του Νικολάου Π. Παππά, Πολιτικού Επιστήμονος



Δείτε εδώ το Α’ μέρος του άρθρου

Στο πρώτο μέρος της εργασίας περί της ονομασίας της «Βυζαντινής» αυτοκρατορίας αναφερθήκαμε στον πόλεμο μεταξύ Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και της φεουδαλικής Δύσεως σχετικά με το ποιος δικαιούται να κατέχει τον τίτλο του Ρωμαίου αυτοκράτορα.

Πλέον η Κωνσταντινούπολη έχει πέσει και ο δυτικός κόσμος μπορεί ανεμπόδιστος να παραχαράξει την ταυτότητα και το όνομα της Ανατολικής αυτοκρατορίας του Ρωμαϊκού «κράτους».

Τετάρτη, 20 Μαρτίου 2019

Το ζήτημα της ονομασίας της «Βυζαντινής» αυτοκρατορίας (Α’ μέρος)

του Νικολάου Π. Παππά, Πολιτικού Επιστήμονος



Στο παρόν άρθρο θα δοθούν πολύ απλές απαντήσεις (και με πολύ απλά παραδείγματα) για το ζήτημα της ονομασίας των «Βυζαντινών» προγόνων μας. Το ότι οι ίδιοι αυτοαποκαλούνταν Ρωμαίοι δεν σημαίνει πως αρνιόντουσαν την ελληνική τους ταυτότητα. Το να αποκαλείς την αυτοκρατορία σου Ρωμαϊκή ήταν ζητούμενο και όπλο ισχύος. Γι αυτό έγινε αντικείμενο του πόθου από όσους κατείχαν την παλαιά και τη νέα Ρώμη, όπως θα δούμε παρακάτω.

Για τους κατοίκους της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, η αλλαγή της πρωτευούσης δεν είχε αλλάξει και τον χαρακτήρα της. Ο Μέγας Κωνσταντίνος ήταν Ρωμαίος αυτοκράτορας, όπως και όλοι οι διάδοχοί του, μέχρι και τον Κωνσταντίνο ΙΑ’ Δραγάση Παλαιολόγο (ο τελευταίος αυτοκράτωρ της Βασιλεύουσας). Ο τίτλος των αυτοκρατόρων σε όλα τα επίσημα έγγραφα ήταν «πιστός εν Χριστώ βασιλεύς και αυτοκράτωρ Ρωμαίων», ενώ για παράδειγμα ο Μανουήλ Κομνηνός ξεκινούσε τον τίτλο του: «Μανουήλ εν Χριστώ τω Θεώ πιστός βασιλεύς ο πορφυρογέννητος, Ρωμαίων αυτοκράτωρ ευσεβέστατος, αεισεβαστός…»(1).